Wednesday, 17 June 2020

കൊറോണ കവിത




കൊറോണ നാടു വാണീടും കാലം
മാനുഷരെല്ലാരുമൊന്നുപോലെ
ആശങ്ക പരത്തി കഴിഞ്ഞിടുന്നു
ആഡംബരം അങ്ങു മറന്നിടുന്നു

ചിക്കനും മട്ടനും ഒന്നുമില്ല
ഉണങ്ങിയ മീനിൻറെ മണവും ഇല്ല
കാലത്തു മുറ്റത്ത് കിളികൾ നാദം
കാണാത്ത ബാല്യങ്ങൾക്ക് ആസ്വാദനം

തൊടിയിലെ പ്ലാവിന്റെ കൊമ്പത്ത് കേറ്റി
ചക്കകൾ വെട്ടി ഊണ് ഒരുക്കീടുന്നൂ
ചക്കക്കുരു സ്ക്വാഷും, ഡാൽഗുണ കോഫി
വീടിനകത്തും സുപ്രസിദ്ധം
അന്തി മയക്കത്തിൽ കട്ടൻ അടിചൊരെല്ലാം
കട്ടൻ ഇല്ലാതെ ഉറങ്ങിയിടുന്നു..

കഞ്ഞിയും, പപ്പടം, ചമ്മന്തിയും
വീട്ടിലെ ഉണ്ണിക്ക് ആരോഗ്യസൗഖ്യം
കുടുംബ കലഹത്തിന്പാത്രമായ
സീരിയൽ കോമഡി നിന്നുപോയി
പണം വാരി എറിയും കല്യാണങ്ങളില്ല
പിച്ചക്കാർ തെണ്ടിനടപ്പതില്ല
വൃത്തിക്ക് മുടി വെട്ടും ബാർബറില്ല..
പാർലറുമില്ല, സലൂനുമില്ല..
അതിവേഗം പായുന്ന വണ്ടികളില്ലാ
ആക്സിഡഡ്ന്റില്ല, രോഗികളില്ലാ...

വൃത്തിക്ക് കൈകൾ കഴുകിടേണം
വീടിനുള്ളിൽ നാം ഒതുങ്ങിടേണം..
വീട്ടിലെ പെണ്ണിനെ സോപ്പിടേണം
വെട്ടത്തിറങ്ങാതെ നോക്കിടേണം..

കൊറോണ നാടുവാണീടും കാലം
മാനുഷരെല്ലാരുമൊന്നുപോലെ പോലെ...
          സുധന്യ സന്ദീപ് വടക്കേപ്പാട്ട്

ഒറ്റയാത്രകൾ

ഒറ്റ യാത്രകൾ
സ്വപ്നങ്ങളുടെ നിശബ്ദത കളിൽ
കാലിടറിവീഴുകയെന്നാലും
യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലെ പൊള്ളുന്നലോകത്തെ
പാടെ മറന്നെത്തിയീ മായാലോകത്തിൽ

പെരുവഴിയിൽ പല കാരണങ്ങളിൽ
അസ്വസ്ഥമായി അലഞ്ഞിരുന്ന കാലം
നിശാ സഞ്ചാരി, നിരന്തരമുൾഭൂതത്തെ പോലെ
നീറിപ്പുകഞ്ഞ നരകയാതനകളേറിയ സ്വപ്നങ്ങൾ
പൊട്ടിച്ചിതറുന്ന കളിമൺ പാത്രങ്ങൾപോലെ
അലക്ഷ്യമായി പാതിവഴിയിൽ എങ്ങുമെത്താതെ

എല്ലാം കോർത്തിണക്കിയപുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾ
പുത്തനു്ണർവിനെ പടിവാതിലിൽ..
കനവുകളിൽ നിന്നും മഴയോർമ്മകളിലേക്ക്
കോർത്തിണക്കിയ സ്വപ്നങ്ങളെ ഒരുക്കൂട്ടി
മഴനൂലുകൾക്കിടയിലൂടെ തിരയുകയാണ്,
ഒരു വിഷുപ്പുലരി പോലെ, മഞ്ഞ പൂക്കളെപ്പോലെ
വിരിഞ്ഞു പൂത്ത് തളിരിടാൻ..
ഒരു തിരിച്ചുവരവുകളില്ലാതെ,
നിറമില്ലാത്ത ലോകത്തു നീറിപ്പുകയാതെ
ഒരുപാട്കലങ്ങളിൽ നിന്നും
തിരിച്ചറിവിനെ പാതയിലേക്ക്

ഇനിയും പോകണം,പോയിടത്തേക്കു തന്നെ..
തിരിച്ചറിവിൻറെ ആ പരീക്ഷണ പാതയിൽ
പൂക്കളുടെ നിറമഞ്ജരികൾ തേടി..
ആശങ്കകൾ ഇല്ലാതെ, ഒരു ആഷാഡമാസം
ഒറ്റ യാത്രയിൽ, ഒരൊറ്റ സ്വപ്നവുമായി............

            സുധന്യ സന്ദീപ്‌ വടക്കേപ്പാട്ട്